اضطراب منجربه ناتوانی کودک در صحبت کردن میشود

http://www.pezeshk.us/?p=91122

محمدحسین قلی زاده کارشناس مشاور و راهنمایی؛ در رابطه با
حرف نزدن اختیاری در برخی کودکان اظهار داشت: سکوت انتخابی یا
اضطرابی یکی از اختلالات اضطرابی پیچیده در کودکان است.

اضطراب کودک در یک محیط خاص به ناتوانی کودک برای صحبت کردن در وی
منجر می شود.
این محیط می تواند مدرسه یا مهمانی های خانوادگی باشد، چنین
کودکانی معمولا در محیط دیگری که راحت هستند به سادگی صحبت و
مانند یک کودک عادی با دیگران ارتباط برقرار می کنند.
این کارشناس مشاوره و راهنمایی عنوان کرد: اغلب بچه هایی که به
چنین اختلالی مبتلا هستند، در واقع نوعی اضطراب اجتماعی
دارند.
این کودکان از صحبت کردن در جمع هراس دارند و این مساله برایشان
ناتوان کننده و عذاب آور است.
کودکانی که به سختی صحبت می کنند، ناچار هستند از ارتباطات غیر
کلامی استفاده کنند و این امر منجر به کاهش ارتباطات اجتماعی کودک
با همسالان خود نیز می شود.
این کارشناس مشاوره و راهنمایی ادامه داد: کودکان مبتلا به سکوت
اختیاری قادر به حرف زدن نیستند و این چیزی فراتر از ارادة خود
کودک است.
البته ممکن است با شنیدن کلمه “انتخابی” تصور اطرافیان این باشد
که کودک در ایجاد علایم خود نقش دارد، اما این تصور کاملا غلط
است.

چگونه تشخیص دهیم سکوت کودک انتخابی است؟
ناتوانی مستمر در تکلم در موقعیتهای اجتماعی خاص مثل مدرسه که
توقع داریم کودک صحبت کند.
در پیشرفت تحصیلی یا ارتباط اجتماعی با همسالان و یا اقوام اختلال
دارد.
اختلال در صحبت کردن کودک در برخی مکانها بیشتر از یک ماه طول
بکشد.
قلی زاده در رابطه با زمان بروز اختلال سکوت اختیاری در کودکان
گفت: این اختلال معمولا از سنین ۵ یا ۶ سالگی آغاز شده و در همه
کودکان به یک شکل بروز نمی کند.
در کودکانی که این اختلال وجود دارد در محیط های غیرخانوادگی نوعی
ماتزدگی و بی حرکتی دیده می شود و این کودکان منزوی هستند.
این کارشناس مشاوره و راهنمایی گفت: کودکانی که در خانه مورد آزار
و اذیت و خشونت هستند بیشتر به این اختلال دچار شده و حتی ممکن
است در خانه هم سکوت کنند.
کودکانی که به سکوت مبتلا می شوند، غالباً از کودکی خجالتی و
درونگرا هستند.
این کودکان به شدت مستعد اضطراب بوده و احساسات خود را به سادگی
بروز نمی دهند.
این کارشناس مشاوره و راهنمایی در رابطه با درمان این کودکان گفت:
اگر اختلال سکوت انتخابی در کودک بر اثر یک ضربه روانی نباشد با
رفتار درمانی و کمک والدین برطرف خواهد شد.
وی در رابطه با نقش والدین در درمان این اختلال افزود: والدین با
حضور در کلاس های آموزشی باید یاد بگیرند تا با استفاده از اصول
رفتاری تقویت و عدم تقویت، به جای کمک نابجا و عجولانه به کودک در
مواقع سکوت، او را ترغیب به صحبت کردن کنند.
تغییر سبک زندگی، تغییر محیط زندگی کودک و آموزش های لازم برای
مقابله با اضطراب کودکان کمک شایانی به رفع مشکل این اختلال خواهد
کرد.
کمک گرفتن از یک روان درمان و روشهای روان درمانی در درمان این
اختلال بسیار موثر است.

 

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*